Величковски: Охридскиот преговарачки маратон викендов на ова и вакво политичко Скопје му покажа колку е небитно и надминато од времето

1. Механизмите на нормализација на односите меѓу Косово и Србија значат меѓудржавни односи. Со тоа

2. Завршуваат партиските јавности во Белград и Приштина произведени од Газиместан наваму.

3. Косово не му припаѓа на "српскиот свет", со свест на Белград и гаранции од Брисел и Вашингтон.

На тој начин југословенската криза се затвора таму каде и започна (и пред) 1980-тите: во Белград.

Со уредени односи Косово-Србија, скопскиот естаблишмент станува вишок за "газдите" од Белград и губи смисол на постоењето - закочена Македонија веќе никому не му е потребна.

Со одржувањето на средбата токму во Охрид, како држава, нација и народ и ние добивме три пораки:

1. Имаме значење кога преземаме одговорност за опкружувањето свесни дека со тоа сме одговорни и за себе.

2. ЕУ и САД се посветени на регионот и од таа посветеност не сме имале штета и

3. Колку и да ги одложуваме тешките одлуки - ќе ги донесеме затоа што нам ни се од интерес.

Првата шанса за регионален и сојузнички придонес Скопје тивко ја доби (и пропушти) при Кумановскиот договор 1999.

Втората шанса Скопје свесно ја пропушти по 2002, со формалистичкиот пристап кон Рамковниот договор: наместо со примена да го претвори во извозен "модел" на функционалност.

Третата шанса, затоа, не ми се дава на Скопје туку на Македонците и нацијата на Северна Македонија.

Охрид беше илустрација како во лидерски манир и тактичност:

- Вучиќ го одрази пулсот на Србија заморена од бранење кремлински митови,

- Курти го одрази пулсот на Косово - држава со стандарди водена од Приштина, а не покраина за поткусурување меѓу Белград и Тирана.

- Се спојуваат национални интереси со регионална визија низ европски и транс-атлански ангажман.

Оти тековните политичари се добри само за средби по маала или за вратари/кетеринг додека лидерите заседаваат.

Време е јавно да се постави прашањето што лебди особено меѓу Македонците: Ако за вакви тешки прашања преземаа одговорност, пред колку време Вучиќ или Курти веќе ќе ги имаа поминато уставните измени за кои ние правиме драма цела година?

Свест ни е потребна: Дека со завршувањето на преземените обврски правиме добро и за нас и за опкружувањето.

Потоа и храброст на нашите политичари, со свој пример и добронамерност да ги поддржат политиките во соседството за решавање на тешките прашања во интерес на регионот.

Тоа е смислата на државништвото и осетот на регионалната суштественост што се очекува од (политичарите од) Северна Македонија.

А особено на испит се политичарите Македонци.