Velichkovski: An end of an era is marked by the departure of its icons, such as Her Majesty Queen Elizabeth II.
8 септември 2022·Ивон Величковски
Not only because a monarch has departed this world, but because she was the embodiment of a Sovereign with a profound connection with the nation it headed and with a sense for the world changing throughout her reign.
One can hardly comprehend the significance of Queen Elizabeth II without an insight of her discrete yet thorough stamp on history.
Her family never left London during the hardest air raids of WWII. A mechanic in the Army, she was setting the example of contribution to the war effort of UK. Her grandsons' contribution to the RAF and the Army in the War on Terror in Afghanistan is not surprising having her example in mind.
A young Queen of the Kingdom with battered post-war economy, she embraced all the hardships of a post-war empire transforming into a Commonwealth.
Today the Iron curtain is forgotten, but some 3 decades ago it was still dividing the continent.
The violence in Northern Ireland now seems distant, but for decades peace was just a brink away from bomb plots and street clashes.
Representing the British persistence and perseverance, she quietly and inadvertently became the pillar of stability of UK, its institutions and the very Constitution. This happened during mandates of many governments dealing with domestic and world wide challenges.
Many British politicians came under public scrutiny and their scandals occupied the media. The Royal family was also targeted by the tabloids, often quite legitimately, but that was never the case with the Queen herself.
This showcase of self-restraint, even during the most difficult times for the Royal family, contributed towards the odium to the Crown, making it a symbol of unity within the nation of many differences.
She also proved a delicate, yet refined balance between reigning a state and one's private life. Such a devotion to one's own family and to the nation at the same time - it's a rare mix, one must admit.
Her legacy to the British will be cherished by HM's subjects.
But the world also needs to acknowledge the legacy of Queen Elizabeth II - the monarch that prepared the UK for these dynamic modern times.
Being the voice of encouragement during difficult times, never opposing the will of the nation and never putting the Royal over the public interest, she proved that:
- restraint does not mean carelessness,
- position does not mean imposition and
- discreteness does not mean senselessness.
On the contrary, it's the deep passion for the nation's welfare that is loomed in the oversight HM did on the overall performance of the country.
And this legacy is something to be learnt from by generations to come. Worldwide.
God Speed Your Majesty.
Sincere condolences to the Royal family, the British people and to the British Ambassador to Skopje.
Величковски: Крајот на една ера е означен со заминувањето на нејзините икони, како што е Нејзиното Височество Кралицата Елизабета II.
Не само бидејќи монарх заминал од овој свет, туку затоа што таа беше олицетворение на Суверен со длабока врска со нацијата што ја предводеше и со чувство за светот што се менуваше за време на нејзиното владеење.
Човек тешко може да го разбере значењето на Кралицата Елизабета II без да го увиди нејзиниот дискретен, а темелен печат врз историјата.
Нејзиното семејство не го напуштило Лондон за време на најтешките бомбардирања во II Светска Војна. Како механичар во Армијата, таа го поставувала примерот за придонес кон напорите на Обединетото Кралство во војната. Придонесот на нејзините внуци во Кралското воздухопловство и во Армијата за време на Војната против теророт во Авганистан не е изненадувачки имајќи го предвид нејзиниот пример.
Како млада Кралица во Кралството со измачена повоена економија, таа ги прифати сите тешкотии на повоената империја што се трансформира во Комонвелт.
Железната завеса денес е заборавена, но пред некои три децении таа сеуште го разделуваше континентот.
Насилството во Северна Ирска денес личи далечно, но до децении мирот беше на само чекор од бомбашки заговор и улични судири.
Претставувајќи ја британската упорност и истрајност, таа тивко и ненаметливо стана столб на стабилноста на Обединетото Кралство, неговите институции и устав. Ова се случуваше во мандатите на многу влади што се справуваа со домашни и светски предизвици.
Многу британски политичари дојдоа под вниманието на јавноста и нивните скандали ги окупираа медиумите. Кралското семејство често, сосем легитимно, исто така беше цел на таблоидите, но тоа никогаш не беше случај со Кралицата.
Овој пример на воздржаност, дури и во најтешките времиња за Кралското семејство, придонесе за одиумот кон Круната, правејќи ја симбол на единството на нацијата со многу разлики.
Таа исто така докажа деликатен, а сепак рафиниран баланс меѓу владеењето со државата и приватниот живот. Човек мора да признае дека ретка е ваквата мешавина на посветеност кон своето семејство и нацијата истовремено.
Нејзиното наследство за Британците ќе биде негувано од поданиците на НВ.
Но светот исто така треба да го признае наследството од Кралицата Елизабета II - монархот што го подготви Обединетото Кралство за овие динамични модерни времиња.
Како глас на охрабрување во тешки времиња, никогаш спротивставена на волјата на нацијата и никогаш не ставајќи го кралскиот пред јавниот интерес, таа покажа дека:
- воздржаноста не значи негрижа,
- позицијата не значи наметнување и
- дискретноста не значи бесчувствителност.
Напротив, длабоката страст за добробитта на нацијата е проткајана во нејзиното надзирање на севкупните перформанси на земјата.
И ова наследство е нешто од што треба да се учи од следните генерации. Ширум светот.
God Speed Your Majesty.
Sincere condolences to the Royal family, the British people and to the British Ambassador to Skopje